Archives for posts with tag: autonomie

Op 31 mei crashte vlucht 447 van Rio Janeiro naar Parijs ergens boven de Atlantische Oceaan. Het vliegtuig was een Airbus 330 met automatische piloot. Dit is een boordcomputer die als het ware tussen de piloot en de besturing (de rolroeren en dergelijke) zit. De automatische piloot corrigeert de pilot. Hij interpreteert diens bedoelingen en voert vervolgens de gewenste manoeuvre perfect uit. Nog nooit eerder was een Airbus van dit type gecrasht, en men dacht dat de automatische piloot dan ook perfect was. Een latere analyse liet zien dat er echter een fundamenteel probleem was met de automatische piloot.

Read the rest of this entry »

Vorige week vroeg ik me, met de naderende bevrijdingsdag in mijn achterhoofd, af hoe vrij we nu eigenlijk zijn als Facebook bepaalt wat satire is en spotprenten van president Erdo─čan van Turkije verwijdert. In de NRC van zaterdag 7 mei schrijft Peter Olsthoorn dat Facebook mag weghalen wat het wil:

Facebook is een private ruimte en hanteert eigen regels. Terecht, vindt Peter Olsthoorn. In Ikea mag je toch ook niet je borsten ontbloten?

Is dat inderdaad terecht?
Read the rest of this entry »

Vorige week vroeg ik me, met de naderende bevrijdingsdag in mijn achterhoofd, af hoe vrij we nu eigenlijk zijn. Deze week kwam ik nog een paar stuitende voorbeelden van machtsmisbruik van grote technologiebedrijven tegen.
Read the rest of this entry »

Deze week vieren we Bevrijdingsdag. Vieren we dat we 71 jaar geleden bevrijd werden van het juk van de Duitse bezetter. Maar veel reden tot feesten is er wat mij betreft niet. We dreigen namelijk onder een nieuw juk terecht te komen. Het juk van technologie bedrijven als Facebook en Google die sluipenderwijs onze vrijheid beperken. Een aantal recente gebeurtenissen laten zien hoe ver zij daarin al gaan.
Read the rest of this entry »

In de fysieke wereld zijn voorwerpen voorspelbaar. Je weet wat je er mee kunt, en je kunt voorspellen wat ze doen. Met een hamer sla je een spijker op zijn kop. Veel anders kun je er niet mee doen. En uit zichzelf doet zo’n hamer al helemaal niets. Dat is een open deur, natuurlijk.

Toch is dat in de nabije toekomst niet meer zo vanzelfsprekend. Een slimme hamer zou zomaar kunnen tellen hoe vaak je hem hebt gebruikt, hoe hard je hebt geslagen, en misschien zelfs wel in staat zijn om te voorkomen dat je jezelf op je vingers slaat… Read the rest of this entry »

Dit is mijn vraag voor de Nationale Wetenschapsagenda.

Het onderscheid tussen de fysieke wereld en de virtuele wereld is in rap tempo aan het verdwijnen. Het Internet dringt door tot in de haarvaten van de samenleving. Vitale processen en dagelijkse handelingen worden digitaal uitgevoerd. OV chipkaart, slimme meters, digitale thermostaten, lampen, koelkasten, etc.: in het Internet-der-dingen is alles met elkaar verbonden. In de toekomst is onze omgeving slim. We checken in; we checken uit. Ons huis, ons werk, de publieke ruimte: zij ‘ziet’ ons, ‘weet’ wat wij willen, en past zich daaraan aan.

Echter…

Wie weet er precies wat er gezien wordt? Wie bepaalt er precies wat wij willen, welke processen en algoritmen worden daarvoor gebruikt? Hoe past de omgeving zich aan? Welke consequenties heeft dat voor onze bewegingsvrijheid? Is de onze omgeving nog van en voor ons? Of worden wij ondergeschikt aan onze omgeving?

Op welke manier kunnen we ervoor zorgen dat ook gewone burgers een dergelijke, verregaand gedigitaliseerde wereld, nog kunnen begrijpen? En met welke methoden en technieken kunnen mensen in zo’n wereld hun autonomie, een zekere mate van controle, behouden over hun eigen leven? Met andere woorden: hoe houden we de digitale wereld menselijk?