Vanavond vindt weer de Big Brother Awards plaats. Ik kan er helaas niet bij zijn. Laat me daarom in deze blog post uitleggen waarom ik de Belastingdienst heb genomineerd voor de expertprijs.

De belastingdienst blijkt een grote stofzuiger van persoonlijke informatie te zijn. Zo vraagt ze parkeergegevens op van alle automobilisten bij parkeergarages en bedrijven die op basis van kenteken registratie parkeerplaatsen beheren. Ze ontkennen daarbij zelfs dat kentekens persoonsgegevens zijn.

Daarnaast heeft zij afspraken gemaakt met de politie om automatisch een kopie te krijgen van de gegevens die de nummerplaat-herkenning-systemen (ANPR) die langs de Nederlandse wegen staan opgesteld verzamelen. De belastingdienst bewaart (een selectie van) die gegevens vervolgens 7 jaar, terwijl de politie zelf die gegevens (binnenkort) maximaal 4 weken mag bewaren. Volgens de Belastingdienst is dit legaal. Voorzitter Jacob Kohnstamm van het CBP is het daar overigens niet mee eens.

Verder heeft de Belastingdienst natuurlijk allerlei andere gegevens over onze financiële situatie.

Als je even met een andere bril hier naar kijkt, is de Belastingdienst een centrale cloud dienst die jarenlang persoonlijke gegevens bewaart die andere instanties niet zelf (voor langere tijd) mogen bewaren. De vraag rijst of de recente datahonger van de Belastingdienst niet een grote ‘data witwas operatie’ betreft: wat let de politie om naderhand te gaan grasduinen in deze gegevens…

(Dit is overigens gerelateerd aan een algemenere trend waarin surveillance wordt geoutsourced aan private bedrijven. Deze bedrijven mogen allerlei informatie verzamelen over hun klanten op basis van het contract met de klant. Informatie die de overheid zelf nooit zou kunnen of mogen verzamelen, tenzij tegen absurd hoge kosten. Informatie die ze nu dus ‘gratis’ kan krijgen, door bij die bedrijven aan te kloppen. Lees hierover ook Information Consumerism van Evegeny Morozov.)

Update 30-08-2013: De Belastingdienst heeft de Big Brother Award 2013 gewonnen! Gefeliciteerd (?).